Osobe koje su postale žrtvom zloupotrebe odredjenih
supstanci nazivamo uživaocima droga ili narkomanima,odnosno osobama ovisnim o
narkoticima ili drogi.
Svjetska zdravstvana organizacija
definisala je narkomaniju kao:
“STANJE PERIODIČNE ILI HRONIČNE INTOKSIKACIJE IZAZVANE PONAVLJANIM UZIMANJEM PRIRODNE ILI SINTETIČKE DROGE.”
Karakteristike takve intoksikacije su
sljedeće:
1.
Nesavladiva potreba
za uzimanjem droge i njenim nabavljanjem pod svaku cijenu;
2.
Sklonost povišenju
količine koja se uzima-tzv. tendencija povećanja doze ili
povećana tolerancija;
3.
Psihička i
fizička ovisnost o djelovanju droge;
4.
Štetno djelovanje na
osobu koja uzima drogu uz štetno djelovanje na društvo;
Pod “povišenom
tolerancijom” se podrazumjeva pojava da narkoman treba sve veće
količine droge da bi postigao prvobitni efekat ugode.
Fizička
ovisnost o narkotiku sastji se u tome da pojedina droga kroz kraće
ili duže vrijeme postaje sastavni dio logike tjelesnog metabolizma,pa njenim
naglim izostavljanjem dolazi do teških metaboličkih poremećaja
čiji simptomi postaju vidljivi u tzv. apstinencijalnim krizama.
Pod apstinencijalnim
sindromom podrazumjeva se skup simptoma i znakova koji nastaju usljed
naglog prekida unošenja novih količina droge na koju je organizam navikut
i od koje je posto ovisan.
GENERALNA SKUPŠTINA INTERPOLA NA SVOM ZASJEDANJU U MEXICO-CITYU 1969.
GODINE STALA NA STANOVIŠTE DA SU NARKOMANI PRIJE SVEGA BOLESNICI,PA TEK ONDA
OSOBE KOJE SU SE OGRIJEŠILE O PROPISE.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |