NARKOMANIJA
Izuzetno široka i nezahvalna tema za razumljivo i kratko definisanje. Konstantno
je podložna redefinisanju zbog distribucije novih droga, mijenjanjem trendova i
stilova života i “filozofskih pristupa” omadine tj. društva. Tema u kojoj moraju da važe pravila “igre”, “može biti ali ne mora”, “uopšteno”, “uglavnom”... Razlog je ipak jednostavan, postoje različite kombinacije profila vaspitanja i obrazovanja ličnosti, konzumirane količine i vrste droga, vremenskog trajanja problema... Nije moguće napraviti generalan pristup auto-destruktivnom ljudskom ponašanju, svjesnog a istovremeno dugotrajnog suicidnog karaktera! Zašto neko svojom voljom uopšte testira neku supstancu o kojoj ne zna ništa, koja ga može iz “prvog puta” fizički ubiti... |
|
Zašto neko
onda počne da uzima “nešto”, za “što” zna da će ga prvo osiromašiti i osakatiti,
unesrećiti, a na samom kraju i ubiti… Zašto statistički podaci realno govore o
minimalnom procentu osoba koje u zadnjim trenutku ipak uvide svoj “kraj” i
osjete nagon za istinskim preživljavanjem. Kako je uopšte moguće riješiti
zavisnost o drogama? Da li je ta mogućnost eventualno ulaznica za “filozofe”
koji se žele oprobati u lavirintu “minskog polja” koje preživi “jedan ili tri od
sto”? Ozbiljno shvatiti pojavu i prateću problematiku narkomanije, izvana ili
iznutra nije nimalo jednostavan proces koji se generalno može staviti u pismenu
formu.
Sažetak Izlaganja jednog oca, dugogodišnjeg zavisnika o drogama:
Možda sam ja glup ili lud, ali zaista nemam mogućnosti da shvatim da neko
ljudsko biće koje ima dovoljno kontrole svijesti da preživljava, samo sebi
kupuje neki otrov, jako skup i komplikovan otrov, zatim ga “kuva” i priprema, pa
ga sam svojevoljno šprica u sebe, a sve vrijeme zna da ga to sigurno
ubija!!!!!!!!!!
PREVENCIJA
Omladina se o svemu
informiše na razne načine. Postoje razne “filozofije” i “sadržaji” koji nude i
propagiraju konzumiranje droga, zbog sticanja profita na razne indirektne i
direktne načine. Kao “direktna kontra” takvim interesima je aktivnost
NV-organizacija i “ozbiljnih država” koje se planski bore protiv narkomanije!
Postojeća savjetovališta za prevenciju i tretman narkomanije u našem regionu,
većinom posjećuju roditelji sa djecom koja već imaju gorućih problema. Zašto
roditelji “rizične grupe” nisu zainteresovani za problematiku narkomanije, sve
dok im se problem ne dogodi u vlastitom okruženju. Savjetovališta nude besplatno
i diskretno svoju pomoć, dijele štampani materijal, vrše urinska testiranja na
prisustvo narkotika, zašto se ne informisati???
Saznanje o drogama, odnosno informisanost kompletnog društva je osnovni uslov za
kvalitetniju borbu sa problematikom narkomanije. Informisanost pojedinca je
prioritet pristupu smanjenja pojave zavisnosti, jer mentalitet i mehanizmi
društava (porodice) u “tranziciji” trenutno nisu u organizovanom stanju da
prihvate operativna “pravila igre” koja su odavno ustanovljena u “razvijenijim
društvima” zapadne civilizacije.
Uobičajni tekstovi na domaćem informativnom tržištu, ali i slogani u vidu “stop
droga” “nemoj ovo i ono” su se pokazali neefikasnim u preventivnom sistemskom
djelovanju na problem narkomanije. Nažalost, moguće je da je kritikovanje
postojeće “blesave” situacije u našem društvu koje ne koristi oprobana uspješna
iskustva i mehanizme, samo gubitak vremena. Ako kao pojedinci smatramo da se to
“sve dešava tamo nekom drugom” i ako se kao društvo trenutno nalazimo u
političko-ekonomskom haosu bez novca za sportske terene i razne sadržaje za
omladinu, šta možemo trenutno prioritetno učiniti? Pojedinac mora više znati!
Društvo mora znati istinu!
TRETMAN
Ako je već došlo do razvoja zavisnosti o drogama, uglavnom prvo slijede mnogi
samoorganizovani pokušaji koji za rezultat imaju samo smanjenje tolerancije na
drogu koju zavisnik konzumira. Ti pokušaji traju ponekad dan-dva ili mjesec, ali
“centar uzroka” potrebe za nastankom pojave zavisnosti ostaje netaknut i
zavisnik se opet vraća drogama.
Koliko je uzrok nastanka zavisnosti uticajan na ponašanje, dokazuju dugogodišnji
slični pokušaji mnogih zatvorenika, koji se prilikom izlaska iz zatvora uglavnom
odmah ponovo vraćaju na narkomansku “scenu”. Povjerenje u bilo koga, je
situacija koju zavisnici uglavnom prihvataju kad je to zadnja preostala opcija.
Ukoliko se duže zavisnost razvija, utoliko je veći problem za rješavanje.
Zavisnici jako kasno uopšte mogu da prihvate činjenicu da su samostalni pokušaji
već osuđeni na neuspjeh, te da potraže pomoć svojih bližnjih.
U takvim okolnostima okruženje i porodica, već umorni od dotadašnjih neuspjeha i
inprovizacija u vlastitoj režiji, tragaju za stručnom pomoći. Tretman započinje
pružanjem stručne psiho-terapijske pomoći zavisniku, uz paralelni odabir
strategije za liječenje i rehabilitaciju. Postoje razni stilovi rada angažovanih
stručnih lica u mnogim ustanovama, dok je svaki zavisnik induvidualna osoba u
posebnoj situaciji, tako da se tretmani uglavnom razlikuju za svaku osobu,
zavisno od mnogih aktuelnih okolnosti (vrste droge i dužine konzumiranja).
LIJEČENJE
Ne postoji jedinstven način liječenja zavisnosti zbog postojanja različitih
droga, okolnosti, pristupa liječenju…
“Najstariji” način je, da se sintetičkom zamjenom osnovnog dejstva određene
droge izvrši terapija (supstitucija) koja ima za cilj spuštanje tolerancije na
određenu drogu u što kraćem periodu od “dovoljne” do “minimalne” (proces do
20-tak dana). Na taj način se vrši blaži oblik detoksikacije organizma, odnosno
samo se ublažavaju psiho-fizičke krize, izazvane nedostatkom droge u organizmu.
Načini sintetičke zamjene dejstva određene droge se uglavnom primjenjuju u
društvima koja imaju razvijenu strategiju za suzbijanje narkomanije. Jedan od
ciljeva sintetičke zamjene, je suzbijanje popratinih negativnih pojava (zaraznih
bolesti, ilegalne trgovine, kriminala…) i u pojedinim slučajevima određuje se
stalna terapija, odnosno doživotno održavanje sintetičkom zamjenom.
“Rizičniji” način za postizanje efekata “čišćenja tijela” je ultra-brza
detoksikacija organizma, koja ima za cilj da odstranjivanjem nečistoća iz
organizma, ublaži i maksimalno skrati fizičku krizu prouzrokovanu nedostatkom
droge.
Proces je relativno “nov” i ukupno traje 10-tak sati (pod narkozom!), dok je
organizmu da samostalno postigne iste efekte bez ikakvih medikamenata, potrebno
do jedan mjesec (“skidanje”).
“Kontraverzni” način blokade opijatskih receptora se zasniva na principu da
hemijska supstanca unesena u detoksikovan (očišćen) organizam, blokira kontakt
eventualno konzumiranog opijata. Prostije rečeno, droga ne može djelovati te
zavisnik ubrzo shvata da je ponovno konzumiranje droge bez ikakvih efekata.
Bez obzira što ovaj način izgleda “moćno” za rješavenje zavisnosti, praktično
daje male rezultate, izuzetno je rizičan po organizam (sa smrtnim posljedicama)
zbog ponovnog ekspermentisanja zavisnika sa drogama.
Bez daljnih komentara o raznim drugim alternativnim načinima, zaključak je, da
je liječenje u pravilnom tretmanu bolesti zavisnosti samo kratka etapa ka cilju
uspostavljanja trajne apstinencije. Liječenjem se uspostavlja samo sanacija
organizma, tj. prvi uslov da organizam počne da psiho-fizički funkcioniše, te da
se uopšte može ostvariti realnija komunikacija sa zavisnikom u cilju ozbiljnog
rješavanja problema koji su u stvari doveli do zavisnosti.
REHABILITACIJA
Rehabilitacija je dugotrajan proces u kom se zavisnik fizički oporavlja, svjesno
rješava svoje razne probleme…
Liječenjem nije moguće rješavanje “uzroka nastanka pojave zavisnosti”, jer
ukoliko ne dođe do istinskih promjena u “pogledu na život” zavisnik ostaje
trajno zarobljen kompleksom zavisnosti. U svijetu postoje razni oblici
rehabilitacije, a najzastupljeniji oblik najuspješne rehabilitacije u svjetu,
trenutno je život u izolovanoj radno-terapijskoj zajednici, poznatijoj kao
komuna. Metod-komuna najkraće podrazumijeva samo-organizovan život zavisnika o
drogama pod nadzorom stručnih lica. Efektivnost komuna je u tome što prvenstveno
bivši zavisnici pomažu polu-aktivnim zavisnicima na rješavanju kompletne
problematike života bez droge.
Oni se međusobno savršeno razumiju u svim pogledima, za razliku od osoba koje
nisu doživjele, odnosno preživjele “sličnu priču” Stručna lica imaju više ulogu
nadzornika iz sjene, nego voditelja cijelog procesa. Postoje razne komune sa
programima koji su u suštini jako slični, te traju od 12 do više mjeseci. Na
dugotrajnost komuna-programa se uglavnom gleda kao na otežavajaću okolnost.
Osnovna prednost ovakvog načina rješavanja problema je ogromna uspješnost trajne
apstinencije. Po okončanju rehabilitacije, realizuje se i proces
(re)socijalizacije s kojim počinje jedan nov i drugačiji život!!!
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |