Alternacije suglasnika
Glasovna pojava prilagođavanja suglasnika drugim suglasnicima u onom elementu artikulacije koji čini njihova zvučnost, odnosno bezvučnost naziva se jednačenje suglasnika po zvučnosti. Kada se u riječi nađu u dodiru dva prava suglasnika različite zvučnosti, prvi od njih se prilogađava drugom. Zato će se, na primjer, zvučno b iz osnovnog oblika imenice vrabac, kobac, ždrijebac, kada se u obliku genitiva nađe pred bezvučnim c, zamijeniti takođe bezvučni suglasnikom p : vrapca, kopca, ždrijepca. Isto tako će se bezvučno p pretvarati u zvučno b kada se nađe ispred nekog zvučnog suglasnika : top sa sufiksom -džija daće imenicu tobdžija, gdje je zvučni suglasnik b umjesto bezvučnog p. Drugi suglasnik od dva u neposrednom dodiru svojom artikulacijom utiče na prvi, pa se zato ovo jednačenje naziva regresivna asimilacija po zvučnosti.
ZVUČNI |
B |
G |
D | Đ | Ž | Z | Dž | |||
BEZVUČNI
|
P |
K | D | Ć | Š | S | Č | F | H | C |
Bezvučni suglasnici f, h i c ispred zvučnih ostaju nepromjenjeni (jer nemaju svojih zvučnih parnjaka) : Vrhbosna, Salihbegović. Naravno, oni sami utiču na artikulaciju zvučnih suglasnika koji se nađu ispred njih, pa se ti suglasnici jednače prema njima, dajući svoje bezvučne parnjake: podletjeti―podhraniti; razletjeti se―rasformirati; izvući―iscurjeti.
Ispred sonanata (glasnika), koji su
zvučni, suglasnici ne mjenjaju svoju zvučnost, odnosno bezvučnost : izmrviti,
izletjeti, sjediniti, smrviti, slika, svojstvo,
tvorba, tvrditi, tresti. Sonanti (glasnici), takođe, ne
mjenjaju svoju zvučnost kada se nađu ispred bezvučnih suglasnika: krst,
rt, Janko, šampanj, cink, talk, stranka,
slamka, poljski.
Naš pravopis predviđa slijedeće izuzetke:
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |