ISTORIJA
Grad je nazvan
prema rijeci (staroruski гра́д Моско́в, doslovno "grad na rijeci
Moskvi"). Prvo rusko spominjanje grada datira u 1147. kada je Jurij
Dolgoruki pozvao kneza Novgoroda-Severskog "dođi k meni, brate, u
Moskvu." Devet godina kasnije, 1156., knez Jurij Dolgoruki od Rostova
naredio je izgradnju drvenog zida, kremlja, obnavljanog više puta, da
okružuje rastući grad. Nakon pljačke 1237.-1238., kada su Mongoli pobili
stanovnike i spalili grad do temelja, Moskva se oporavila i 1327.
postala glavni grad nezavisne kneževine Vladimir-Suzdalj. Povoljan
položaj grada na gornjem toku rijeke Volge doprinio je stalnom rastu.
Moskva se razvila u dugogodišnju stabilnu i naprednu kneževinu, poznatu
kao Velika kneževina Moskva, koja je privukla veliki broj izbjeglica iz
cijele Rusije. Godine 1380., knez Dimitrije I., vodio je ujedinjenu
rusku vojsku do značajne, ali ne i presudne, pobjede nad Tatarima u
bitci na Kulikovom polju. Samo dvije godine kasnije Moskvu je opljačkao
kan Tohtamiš. Godine 1480., Ivan III. konačno je Ruse oslobodio tatarske
kontrole, te Moskva postaje središtem vlasti u Rusiji. Pod Ivanom III.
grad je postao prijestolnicom carstva koje će s vremenom obuhvatiti sve
teritorije današnje Rusije i drugih zemalja. Godine 1571., krimski
Tatari napali su i opljačkali Moskvu, spalivši sve osim Kremlja.
Godine 1609., švedska vojska pod vodstvom grofa Jacoba De la Gardie i
Everta Horna započela je svoj marš od Velikog Novgoroda prema Moskvi
kako bi potisnula pobunu protiv cara Vasilija Šujskog, ali povukla se
početkom 1611., te je potom upala poljsko-litvanska vojska. Tokom
poljsko-moskovskog rata 1605.-1618., hetman Stanislav Zolkievski ušao je
u Moskvu nakon pobjede nad Rusima u bici kod Klušina. 17. vijek bio je
ispunjen narodnim ustancima, kao oslobođenje Moskve od poljsko-litavskih
osvajača 1612., pobuna soli 1648., pobuna bakra 1662. i moskovski
ustanak 1682. Epidemije kuge pustošile su Moskvu 1570-1571. i 1654-1656.
Od 1712., grad više nije bio prijestolnica Rusije, nakon što je Petar
Veliki 1703. kraj obale Baltičkog mora osnovao novi grad Sankt
Peterburg. Januara 1905., službeno je uvedena institucija gradskog
guvernera, tj. gradonačelnika, te je Aleksandar Adrijanov postao prvi
službeni gradonačelnik Moskve. Nakon ruske revolucije 1917., 12. marta
1918. Moskva je postala glavni grad Ruske Sovjetske Federativne
Socijalističke Republike i manje od pet godina kasnije Sovjetskog
Saveza. Tokom Drugog svjetskog rata (period od 22. juna 1941. do 9. maja
1945. u Rusiji je poznat kao veliki domovinski rat), nakon njemačkog
napada na SSSR, sovjetski Državni obrambeni komitet i glavni štab crvene
armije bili su smješteni u Moskvi. Godine 1941., šesnaest divizija
narodnih dobrovoljaca (više od 160 000 ljudi), dvadeset pet bataljona
(18 500 osoba) i četiri inženjerske pukovnije bile su formirane među
Moskovljanima. Novemvra te godine, njemačka grupa armija centar bila je
zaustavljena na rubu grada, i potom odbijena u bici za Moskvu. Mnoge su
tvornice bile evakuirane zajedno s većinom institucija vlasti. U gradu,
koji od 20. oktobra bio pod opsadom, preostali stanovnici izgradili su
protutenkovske odbrane, dok je izvanredno jaka protivzračna odbrana grad
spasila od većine zračnih napada. Josif Staljin odbio je napustiti grad,
te su u Moskvi takođe ostali savjet narodnih komesara. Uprkos opsadi,
izgradnja moskovskog metroa nastavljena je kroz rat, te je do kraja rata
otvoreno nekoliko novih linija. Tačan broj i njemačkih i sovjetskih
gubitaka tokom bitke za Moskvu predmet je rasprava, jer razni izvori
pružaju ponešto različite procjene. Procjena ukupnih gubitaka od 30.
septembra 1941., do 7. jula 1942., između je 248 000 i 400 000 za
wehrmacht, i između 650 000 i 1,28 milijuna za crvenu armiju. 1. maja
1944., ustanovljena je medalja Za odbranu Moskve i 1947. medalja U
spomen 800. godišnjice Moskve. U povodu 20. pobjede nad nacističkom
Njemačkom, 8. maja 1965. Moskva je postala jedan od dvanaest sovjetskih
gradova heroja. Godine 1980., Moskva je bila domaćin ljetnih olimpijskih
igara, koje su radi sovjetske invazije Avganistana krajem 1979.,
bojkotirale Sjedinjene Države i nekoliko drugih zapadnih zemalja. Nakon
što se krajem 1991. godine SSSR raspao, Moskva je ostala glavni grad
Rusije. Takođe, 1993. u Moskvi se odigrao žestoki oružani sukob između
tadašnjeg predsjednika Rusije Borisa Jeljcina, kojeg je podržala ruska
vojska, i ruskog parlamenta. Od tada, pojava tržišnog gospodarstva
prouzročila je bujanje maloprodaje, usluga, moderne arhitekture i
ekonomije. Godine 1998. grad je bio domaćin prvih Svjetskih igara
mladih.

Francuska invazija
Rusije 1812., Moskovski požar |